Για να παρέχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία, χρησιμοποιούμε τεχνολογίες όπως τα cookies για την αποθήκευση και/ή την πρόσβαση σε πληροφορίες συσκευών. Η συγκατάθεσή σας για τη χρήση αυτών των τεχνολογιών θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα όπως η συμπεριφορά περιήγησης και μοναδικοί αναγνωριστικοί κωδικοί σε αυτόν τον ιστότοπο. Η μη συγκατάθεση ή η ανάκληση της συγκατάθεσης μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ορισμένες δυνατότητες και λειτουργίες του.
Χρησιμοποιούμε cookies τα οποία είναι απολύτως απαραίτητα για να διασφαλίσουμε την ορθή λειτουργία του ιστότοπού μας. Αυτά τα cookies είναι απαραίτητα για την παροχή των υπηρεσιών μας και δεν συλλέγουν προσωπικά αναγνωρίσιμα στοιχεία.
The technical storage or access is necessary for the legitimate purpose of storing preferences that are not requested by the subscriber or user.
The technical storage or access that is used exclusively for statistical purposes.
The technical storage or access that is used exclusively for anonymous statistical purposes. Without a subpoena, voluntary compliance on the part of your Internet Service Provider, or additional records from a third party, information stored or retrieved for this purpose alone cannot usually be used to identify you.
The technical storage or access is required to create user profiles to send advertising, or to track the user on a website or across several websites for similar marketing purposes.
Σχόλια
Το έθιμο της «Περπερούνας» επιτελούνταν παλαιότερα σε περιόδους παρατεταμένης ανομβρίας ή μακράς ξηρασίας. Λάμβανε χώρα συνήθως την άνοιξη ή το καλοκαίρι που οι βροχές ήταν απαραίτητες. Μολονότι το συναντούμε με διαφορετικές παραλλαγές και αντίστοιχες ονομασίες, όπως Πιριπιρίτσα, Βιρβιρίτσα, Μπαρμπαρούσα, Ντουντουλίτσα, Παπαρούδα, φαίνεται να διατηρεί σε όλες τις περιοχές της χώρας τον μαγικοθρησκευτικό φυσιολατρικό πυρήνα του. Με γνωστότερη την «Περπερούνα», που συσχετίζεται ετυμολογικά με τα βυζαντινά «πέρπερα», διαπιστώνεται πως, όταν οι συνθήκες το απαιτούσαν, τα νεαρότερα μέλη των κοινοτήτων, με πρωταγωνίστριες συνήθως τα κορίτσια, συγκροτούσαν ομάδες και πραγματοποιούσαν τελετουργικούς αγερμούς με στόχο την πρόκληση βροχής. Ένα από τα μέλη των ομάδων, συνήθως το φτωχότερο ή/και ορφανό, στολιζόταν με πρασινάδες και, ως «Περπερούνα», συνοδευόμενο από τα υπόλοιπα επισκέπτονταν τα σπίτια της κοινότητας. Εκεί ερμηνεύονταν άσματα όπως το συγκεκριμένο και οι νοικοκυρές αφού έβρεχαν την «Περπερούνα» (ομοιοπαθητική επίκληση) κι εύχονταν «καλή βροχή» προσέφεραν δωρήματα, τα οποία συνήθως χαρίζονταν στην «Περπερούνα» για το καλό.