Για να παρέχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία, χρησιμοποιούμε τεχνολογίες όπως τα cookies για την αποθήκευση και/ή την πρόσβαση σε πληροφορίες συσκευών. Η συγκατάθεσή σας για τη χρήση αυτών των τεχνολογιών θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα όπως η συμπεριφορά περιήγησης και μοναδικοί αναγνωριστικοί κωδικοί σε αυτόν τον ιστότοπο. Η μη συγκατάθεση ή η ανάκληση της συγκατάθεσης μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ορισμένες δυνατότητες και λειτουργίες του.
Χρησιμοποιούμε cookies τα οποία είναι απολύτως απαραίτητα για να διασφαλίσουμε την ορθή λειτουργία του ιστότοπού μας. Αυτά τα cookies είναι απαραίτητα για την παροχή των υπηρεσιών μας και δεν συλλέγουν προσωπικά αναγνωρίσιμα στοιχεία.
The technical storage or access is necessary for the legitimate purpose of storing preferences that are not requested by the subscriber or user.
The technical storage or access that is used exclusively for statistical purposes.
The technical storage or access that is used exclusively for anonymous statistical purposes. Without a subpoena, voluntary compliance on the part of your Internet Service Provider, or additional records from a third party, information stored or retrieved for this purpose alone cannot usually be used to identify you.
The technical storage or access is required to create user profiles to send advertising, or to track the user on a website or across several websites for similar marketing purposes.
Σχόλια
Το έθιμο της «Πιρπιρίτσας» επιτελούνταν παλαιότερα, όπως και αυτό της «Περπερούνας», σε περιόδους μακράς ξηρασίας ή παρατεταμένης ανομβρίας. Λάμβανε χώρα συνήθως την άνοιξη που οι βροχές ήταν απαραίτητες για τις καλλιέργειες ή το καλοκαίρι όταν δεν υπήρχε αρκετό νερό για να ποτιστούν τα σπαρτά. Στη Θεσσαλία, με στόχο την ομοιοπαθητική πρόκληση βροχής, τα νεαρά κορίτσια της κοινότητας συγκεντρώνονταν και στόλιζαν μια κοπέλα, συνήθως ορφανή και φτωχή, με χλωρά φυτά. Τέλος, της τοποθετούσαν ένα μεγάλο ταψί (σινί) στο κεφάλι και τη γυρνούσαν, ως «Περπερίτσα», τραγουδώντας και καταβρέχοντάς την, στην κοινότητα. Ερμηνεύοντας τη μαγική επωδή του φερώνυμου εθίμου, θεωρούσαν πως ο Θεός θα ακούσει την επίκλησή τους και θα «ρίξ’ νιρό με το καρδάρ’».